پروفسور لوکس چهره ماندگار مهندسی برق ایران پس از طی یک دوره بیماری پنجشنبه ١٧ تیرماه ١٣٨٩ در یکی از بیمارستان های تهران و در سن ٦١ سالگی درگذشت تا جامعه علمی کشور بویژه جامعه مهندسی برق ایران را در ماتم از دست دادن دانشمندی بزرگ بنشاند.

ماهنامه امواج برتر این ضایعه دردناک را به خانواده محترم استاد، همکاران ایشان در دانشگاه تهران، خانواده مهندسی برق، جامعه دانشگاهی و دانشجویان این استاد برجسته تسلیت می گوید.

برای معرفی کوتاه این استاد صاحب نام و انسان والامقام گوشه ای از مصاحبه ای که در شماره ٢٥ ماهنامه امواج برتر در دی ماه ١٣٨٥ انتشار یافت در ادامه آمده است:

«از چهره ای ماندگار برای گفتگو دعوت کردیم که در تابستان سال ١٣٢٨ و هنگامی که خانواده اش مثل هر سال برای گذراندن دوره تابستانی به اصفهان رفته بودند به دنیا آمد و در سال ١٣٨٥به عنوان چهره ماندگار مهندسی برق ایران به جامعه معرفی شد، پذیرفت تا با وجود مشغولیت کاری و مشغولیت های رسانه ای و مطبوعاتی که بعد از انتخابش به عنوان چهره ماندگار پیش آمده بود، در اتاق کوچک و شلوغی در دانشکده فنی دانشگاه تهران با او به گفتگو بنشینیم.

با تبسم همیشگی از تابستان های دوره کودکی اش گفت که همه را در اصفهان گذرانده است و از دوران مدرسه که در مدرسه ای به نام کوشش (مخصوص اقلیت های مذهبی) سپری شده است تا سال ١٣٤٧ که در دانشکده فنی دانشگاه تهران - که اکنون او در مقام استاد و چهره ای ماندگار در آنجا به تدریس می پردازد -  شروع به تحصیل در دوره فوق لیسانس پیوسته مهندسی برق نموده است. جملاتش را با تبسم شروع می کند و با خنده به پایان می برد و به اندازه، مفید و عمیق صحبت می کند.

دکتر کارو لوکس پس از پایان دوره فوق لیسانس به دانشگاه برکلی کالیفرنیا در امریکا می رود و در شاخه مهندسی برق و علوم کامپیوتر در مدت کوتاهی موفق به گذراندن دوره دکترا می شود، زمینه اصلی کارش کنترل و رشته های فرعی، ارتباطات آماری و مالی است. همزمان با طی دوره دکترا یک سال را در امریکا به تدریس پرداخته و بعد به ایران بازگشته است، تا به قول خودش در وطن احساس راحتی عاطفی کند. می گوید:« با این که بیشتر تماس من با دانشجویان و همکاران و ارتباطات آکادمیک است و کمتر به میهمانی می روم ولی در موطن احساس راحتی بیشتری می کنم و با این که انگلیسی را خوب می دانم، ولی به راحتی نمی توانم با زبان انگلیسی شوخی کنم یا وقتی می خواهم درد دل کنم و یا احساسم را با کسی در میان بگذرارم به آن راحتی که می توانم به زبان مادری ام یعنی ارمنی یا فارسی بیان کنم به انگلیسی نمی توانم . یک جاهایی هست که انسان با چیزهایی که در کوچکی با آن مانوس بوده راحت تر است.» شاید به همین دلیل است که به اصفهان علاقمند است و وقتی بحث مسابقه فوتبال پیش می آید دوست دارد تیم اصفهان برنده شود.

استاد در سال ١٣٥٥ در امریکا ازدواج کرده است و حاصل این ازدواج یک پسر ٢٢ ساله است که بر خلاف پدر که همیشه به زحمت نمره قبولی را در درس هنر کسب می کرده، استعداد هنری دارد، اهل هنر است،به نقاشی علاقمند است و از طریق هنرستان وارد دانشگاه شده است و الان دوره لیسانس معماری را می گذراند تا به قول استاد تخصص های اعضای خانواده متنوع باشد چون همسر استاد دارای تخصص جامعه شناسی و مردم شناسی است و کارهای علمی مشترک زیادی با استاد  داشته اند و درس جدیدی به نام «سیستم های شناختی و رفتاری» که پروفسور به تدریس آن می پردازد نتیجه یکی از این کارها است.

چهره ماندگار مهندسی برق که بیشتر وقت خود را به کار تخصصی اش اختصاص داده است، به مطالعه کتاب ها و نظریه ها در مباحث دیگر هم علاقمند است؛ فلسفه، سیاست و علوم اجتماعی و اخبار روز از جمله این موضوعات است اگر چه درگیری مستقیمی در این زمینه ها وجود نداشته است. بیشتر اوقاتش را به تدریس و تعامل با دانشجویان می گذراند و دانشجویان را دوست دارد همانطور که آنها او را دوست دارند و حتی روزهای تعطیل را هم بیشتر در دانشگاه است، البته به باغبانی علاقمند است چون اعتقاد دارد یک کار بدنی نتیجه بخش است و مثل کوهنوردی نیست که پس از بالا رفتن باید دوباره پایین بیایی، البته از دوسال پیش نتوانسته است روزهای پایانی هفته را به باغبانی در باغچه مورد علاقه اش بپردازد.»

گفتگوی کامل را می توانید در http://www.amvaj-e-bartar.com/news/detail.asp?id=9721 دنبال کنید.